shorttrack: een individuele teamsport

Geplaatst op 05-10-2015 door Nienke Zuidersma in Wedstrijden

Net thuisgekomen van een twee dagen durende shorttrack competitie, ONK in Amsterdam.

Twee dagen van vroeg opstaan, brood smeren, drinken in de tas en gaan. Voor mij was het opzich rustig, aangezien een van de kinderen met heit mee mocht, maar dan blijven er nog drie over. Je zou denken dat ik het heel druk heb op zo´n weekend maar dat valt best mee. Als je aankomt wil je als moeder eerst een plek bemachtigen, die beneden begon en boven eindigde, en vanaf dat moment gaat alles zo´n beetje op gevoel. Als mem heb ik nog maar een doel, WANNEER MOET MIJN KIND DE SCHAATSEN AAN, en vooral WAAR ZIJN ZE?

Voor Riemer Jan is shorttrack nog bijzaak, spelen, spelen en oh ja even een rondje rijden en doei! Dus elke keer als hij moet rijden zoek ik minstens een half uur om hem te vinden, dan snel de schaatsen aan en hup erheen. Het is Riemer Jan zijn eerste seizoen en dus ook zijn eerste wedstrijd, maar hij vond het super. Ook al was hij elke keer laatste over de finish, de high five wordt gegeven alsof hij heeft gewonnen. De relays waren wel heel spannend, volledige concentratie als hij rijdt, en ondertussen staat er een hele trotse mem aan de zijkant.

Froukje valt de eerste dag een paar keer waardoor het vertrouwen helemaal weg is, maar ook zij doet heel goed haar best, maar 't lukt niet echt. Een keer valt een meisje door haar met de relays en kreeg ze haar eerste penalty, dat was even slikken. En later valt ze zelf door een ander waardoor ze door mocht naar de A finale. Maar door 't vele vallen en het rare startplek, nr 7 was 't vertrouwen er direct niet.  Dag twee ging een stuk beter, en zijn we met een goed gevoel thuisgekomen. 

Als je als moeder daar op de tribune zit of wat rondloopt valt 't vooral op dat iedereen zo samen is, iedereen is er voor zichzelf maar vooral als team. Alle kinderen zijn zo met elkaar betrokken, ze kijken echt naar elkaar en geven elkaar tips. De oudere kinderen helpen de kleintjes en ze bespreken de races. En dan heb ik nog één mee die niet mee schaatst, die ik zo nu en dan ook even moet opzoeken, maar ook Yfke hoort al bij het team, iedereen kent haar en als ik haar ga zoeken is ze bijvoorbeeld mooi aan het kleuren boven met Simone. Boven word mij van alle kanten aangeboden of ze de schaatsen even moeten slijpen, maar dan is Johannes al druk bezig met slijpen. Iedereen helpt elkaar van alle kanten, zowel ouders als kinderen. 

Toen wij vorig jaar begonnen met shorttrack, hadden we het beeld van shorttrack, dat 't een individuele sport is, maar mijn beeld is heel erg bijgeschaafd. Het is een voor allen en allen voor een, niemand staat er alleen voor. Zo zag je in de relays dat een meisje eerst wat teleurgesteld is dat ze niet in een sterk team zit, maar de knop gaat om en ze helpt de kleintje.  Ze gaan eerst even overleggen in het binnenterrein, dan begint de race, op het moment dat onze ster Riemer Jan mag, valt hij, niemand doet moeilijk en hup Suze neemt 't over en de race gaat door. Ze worden laatste, maar niemand die hem er op aanvalt, in tegendeel. Mijn kinderen komen met een smile van het ijs, keer op keer, een high five zelfs als je verliest, en iedereen is lief voor elkaar. Heerlijk!!  Mijn opdracht dit weekend was om een verhaaltje te schrijven, over mijn gevoel en mijn belevenis van het weekend. Mijn gevoel van het weekend, een bevestiging dat shorttrack een individuele teamsport is, de kinderen het gezellig vinden, en samen veel plezier hebben. Hopelijk is het een sfeertje wat heel lang zo blijft, een voor allen, allen voor een!


De cijfertjes van de wedstrijden zijn natuurlijk weer terug te vinden op shorttrackonline!


De Opening van het ONK Ook Froukje doet heel goed haar best! Voor Riemer Jan is shorttrack nog bijzaak, spelen, spelen en oh ja even een rondje rijden en doei!
Sidijk logo Rabobank logo Sidijk logo

Voeg Trias toe op: