Afscheid van de ijshal

Geplaatst op 15-03-2015 door Uw razende ijsreporter: Foppe in Wedstrijden

Februari 1985

Een lange stoet bussen van de firma OAD rijdt richting Polen, aan boord vele schaatsers die de alternatieve Elfstedentocht willen gaan schaatsen . In Friesland is er ondanks de aanhoudende winter gezegd dat er geen elfstedentocht zal komen. Grote paniek breekt uit als blijkt dat Jan Sipkema, de toenmalige Wiebe Welling, in Friesland heeft geroepen “It sil heve” Na 22 jaar komt er weer een elfstedentocht.  Als koning van de kortebaan van Drogeham en wijde omstreken was  de alternatieve elfsteden  voor mij niet weggelegd, domweg   219 kilometer en 840 meter te lang, maar mocht de “echte” nog eens komen………………….

Als de bussen uit Polen op de terugweg zijn, lig ik in een slaapzak met mijn rug tegen de huidige ijshal, er zijn 13.000 leden van de vereniging Friese elf steden en er mogen nog 3.000 mensen  zich inschrijven. Dit kan alleen door voor de deur van de Frieslandhal te gaan liggen wachten. Om 17.00 uur post ik met nog een man of 50 voor de toegangsdeur naast de ijshal. Langzamerhand stromen de mensen toe en de sfeer is gezellig.  De groep groeit uit tot enkele duizenden mensen . Wil je je inschrijven voor de 11-steden dan kan dat vanaf de volgende ochtend 6.00h om de dag daarna de tocht der tochten te rijden.  Het is koud die nacht als ik dieper in mijn slaapzak tegen de muur van de ijshal beschutting zoek.  Grote broer Klaas komt mij  halverwege die nacht aflossen, neemt zijn intrek in de warme slaapzak en brengt de nacht door half slapend tegen de koude muur.  Ondertussen  vertrek ik naar huis om te gaan slapen, broerlief komt  de volgende ochtend thuis met startnummer 13.123

13 Maart 2015

Ik parkeer mijn auto voor de deur van de ijshal, ik kijk om mij heen, zie de contouren van de nieuwe ijshal, lees het bord, de leukste rondjes van de regio en stap, waarschijnlijk voor de laatste keer,  de oude vertrouwde ijshal binnen. Volgende week  gaan de ijsmachines uit, staan de slopers misschien al wel klaar om het interieur te demonteren en ondertussen hopen wij dat we in September mogen gaan schaatsen in de nieuwe  naastgelegen Elfstedenhal. Ondertussen gaan de voorbereidingen voor de clubwedstrijd door, kussens plaatsen, bel ophangen, jury installeren. En als altijd weer de grijns op het gezicht van Abe, straks weer lekker knallen met zijn pistool. Bij de  pupillen strijdt een grote groep rijders voor alles wat waard is en pr’s worden volop gereden. Blije gezichten, maar ook hier en daar een traantje als het niet lukt. Bij de senioren is het altijd een strijd, wie van de oudjes lukt het nog om de jongere garde zich van het lijf te houden, nou de huidige C-rijders staan  hun mannetje dus plankgas voor de heren senioren. Het klapstuk is de massastart op de 3000 meter, met een man of 15 de baan op. Of iedereen ook daadwerkelijk 27 rondes heeft gereden is niet duidelijk, wel dat Sven als eerste over de finish kwam na de bel voor de laatste ronde.  Na de wedstrijd volgt de prijsuitreiking, altijd een mooie afsluiter van het seizoen, trainers worden bedankt en schaatsers worden gehuldigd, de voorzitter komt met leuke nieuwtjes, zoals nieuwe schaatspakken voor het volgend seizoen, sponsoren staan gedeeltelijk garant voor de aanschaf. Alle pupillen gaan met medailles naar huis.  Even een paar week rust alvorens Ameland weer op het programma staat.

Tijd om naar huis te gaan, nog een keer kijk ik de lege hal rond, en wens hem alle goeds en bedenk me hoeveel shorttrack kampioenen daar zijn opgegroeid, Leon, Tjerk, Itzak zijn maar een paar namen, de Friesland cup, star-class wedstrijden, alles is voorbij gekomen de laatste jaren. Ondertussen vraag ik me nog af of Peter van der Meer zijn  kapstokhaakje ook meekrijgt  naar huis, zijn gevleugelde woorden  als er een nieuweling binnenkwam:  Hé hé,  aan de kant beste vriend,  je mag overal gaan zitten, maar die kapstok en dat plekje is al 32 jaar van mij………… Een oud werelrecordhouder op de 1500 meter langebaan schuift gewillig een plekje op.

We stappen naar buiten, zie in gedachten mezelf nog liggen precies 30 jaar en 3 weken geleden met mijn rug leunend in de kou tegen deze  oude vertrouwde ijshal , met mijn huidige starnummer 5.687 hoop ik de nieuwe elfstedenhal nog eens uit te lopen met de schaatsen onder mijn armen richting Swette, Wiebe heeft  geroepen: “Wy baane der yn”   en met een gerespecteerd knikje  zal ik dan  een groet brengen aan de oude ijshal.

Maar aan alle goeds komt een eind zo ook aan dit seizoen en deze hal,ik verlaat het parkeerterrein, op naar het nieuwe seizoen, op naar de nieuwe hal

 


Afscheid van de IJshal Hoeveel rondje heb jij in deze hal gedraaid? En altijd zijn er ouders en leden bereid om te helpen - hiervoor dank!
Sidijk logo Rabobank logo Sidijk logo

Voeg Trias toe op: