Oberstdorf trainingskamp.

Geplaatst op 14-08-2015 door Uw razende ijsreporter: Foppe in Algemeen

Je kan zeggen van Piet Broekhuizen wat je wil, maar hij flikt het maar wel mooi weer even. Volgens mij zonder enig commercieel belang, oké paar centjes dan, maar daar word je niet rijk van, schudt  hij zo weer een weekje zomerkamp uit zijn mouw. Ik geef het je te doen. Dit jaar weer een dikke 100 deelnemers uit diverse landen. Nederland is rijk vertegenwoordigd en vanuit Trias zijn er diverse families die dit kamp een onderdeel maken van de zomervakantie. In totaliteit zien we  9 Triassers, waarvan Steyn als eenling en voor de rest 2 tallen in de zin van broertje - zusje: Familie Bergsma, Veenstra,  Kingma en Roes. We komen na vele uurtjes Stau aan op de camping, en nadat de vouwwagen is uitgeklapt zetten we koers richting ijshal. Een hernieuwde kennismaking na de star-class van 2 jaar geleden. Na  het openingswoord van Piet om 19.00h ontstaat er een soort van ren-je-rot BBQ. Omdat het om 19.30 zal gaan onweren is haast geboden, plankgas handjes schudden, hallo jij hier ook, hoe gaat het en goed je te zien en ondertussen snel even een Bratwurst wegwerken. Piet krijgt gelijk, om stipt 19.29 de eerste druppels en 19.30 begint het te regenen. Het regent die nacht ook door en daardoor valt op zondag de skeelertraining in het water en blijft het een ren-je-rot verhaal, een looptraining dus. Oud en jong  gaan lopen, huppelen en springen. Het enthousiasme is groot, je voelt eigenlijk al een beetje de spanning voor die avond, de eerste ijstraining !! Op naar de ijshal dus. Daar waar  de een in Nederland al wat ijsuren heeft gemaakt, zie je de ander een beetje onwennig nog de bochten nemen, ja t is even wennen, en de kussens doen, ook voor de Triassers,  hun werk. Maar al snel heeft een ieder de slag weer te pakken en zie je pas hoe leuk het is om nu eens niet met je eigen trainers en clubgenoten te gaan schaatsen, maar met zowel binnen - als buitenlandse schaatsers en trainers.  De 50 minuten vliegen om, tevreden gezichten. De volgende ochtend staat de up Hill run op het programma, met de kabelbaan de Nebelhorn op, om halverwege uit te stappen en verder  omhoog te rennen. Sven Roes  vliegt als een soort razende Roeland bij de berg omhoog, een ieder achter zich laten. Als hij op het ijs net zo snel is kunnen de 2e jaars B nog wat tegenstand verwachten van deze eerste jaars. Op dinsdag volgt de eerste skeelertraining en ook hier weer een fanatiek clubje schaatsers bij elkaar, er wordt domweg hard getraind. Hier onderscheiden de gezusters Veenstra zich zichtbaar met hun skeelerervaring, ze skeeleren hard. De ijstrainingen in de avond kennen een soort roulatiesysteem, elke avond rij je een uur eerder dan de vorige avond tot je weer begint bij het laatste uur. Voor de jongste jeugd is dit later in de week bikkelen, 's morgens vroeg opstaan, trainen en dan 's avonds laat weer aan de bak. De kopjes worden hier en daar wat witter en het enthousiasme om keihard te trainen is er wel, maar soms is domweg de benzine op. Ondertussen loopt de temperatuur deze week op tot meer dan tropisch en is de ijshal een heerlijke plek om te vertoeven. Piet Broekhuizen daarentegen loopt rustig heen en weer nog allerlei zaken te regelen en te bellen, zou hij wel slapen vraag ik me af. Buiten de trainingen om hebben de kinderen nog volop tijd om andere zaken te doen. Een grote groep Nederlandse C en B heren duiken  in een rivier, waarvan het water in mijn beleving niet warmer is dan 5 graden, kopje onder, is goed voor je bloedsomloop is de beleving. Pa Kingma  viert zijn verjaardag en er is taart bovenop de Nebelhorn. Sigrid is weer drukte met haar fototoestel, mooie plaatjes  verzekerd. Maar ook  verwonderd uw razende ijsreporter zich weer over het feit hoeveel zin en onzin er is om over te praten inzake het shorttrack: Hoevaak en hoeveel trainen, wel of niet skeeleren en wel of geen star-class.   En ga zo maar door: wel of geen selectie, zomerijs etc. etc.  houdt niet op, je kan er een boek over schrijven, of een stukje op de website, kan ook natuurlijk.  Piet Broekhuizen daarentegen blijft maar doorgaan en is al weer druk met verzamelen van ouders als hulp voor de biatlon die bestaat uit  lopen en skeeleren. Kapotte geweren zorgen ervoor dat er niet geschoten kon worden, het is heet die dag, 33 tot 35 graden. Hierdoor loopt de gevoelstemperatuur op tot ver boven de 40 graden en deelnemers lijken te ontploffen, niet iedereen kan daardoor voluit gaan, maar er worden scherpe tijden gezet. Zo rolt de week lekker door en langzamerhand naderen we het eggie oftewel hoe hard gaat iedereen nou echt rijden. Op vrijdag is het dus D- Day:  Esmee, Suze en Niels Bergsma als eerste Triassers op het ijs, de snelheid en overwinningen van Sven en Niels Kingma, gedegen wedstrijden van Joris die op zaterdag overigens wel een enorme hap haalt uit zijn 1000 meter tijd, waardoor de onmogelijk geachte star-class limiet aan de horizon verschijnt. Deceptie voor Steyn die tegen een, overigens terechte, maar knullige dubbele P aanliep en daardoor zijn 500 meter tijd niet kon brengen waar hij graag wilde. Iris en Simone, de draad weer oppakkend van vorig seizoen, beide weer gedegen races rijdend met een finale plek voor Iris en PR voor Simone. Eigenlijk is het alsof we nooit weg zijn weggeweest....En Piet Broekhuizen ? Piet gaat onverdroten voort, zijn hele batterij laptops in de gaten houdend tot de laatste wedstrijd,  met als hoogtepunt het closing diner op zaterdag, een waardige afsluiting. Een week vliegt zo voorbij, nieuwe vriendschappen zijn gemaakt, PR's gereden voor bijna alle Triassers. En dat alles na een weekje ijs !!, Ik geef het je te doen. We gaan terug naar de camping, gaan alvast wat opruimen voor vertrek en op de terugreis kom ik eigenlijk tot de conclusie: Zonder Piet geen shorttrackkamp, en zonder deelnemers geen succes.

Ik neem mijn petje dus af voor Piet en zijn volledige team aan trainers en begeleiders. En ik denk dat ik namens de aanwezige Triassers spreek door hem te bedanken en te feliciteren met het succes van dit kamp.  Ik sluit maar weer af zoals ik vaak afsluit, we zijn weer op de weg terug, radio en  cruise control aan en nog maar 836 km te gaan, zomerijs in de nieuwe Elfstedenhal is de brug naar het nieuwe seizoen, de basis is gelegd. 

De uitslag van de Shorttrackwedstrijd die op vrijdag en zaterdag plaatsvond, is terug te lezen op Shorttrackonline.


IJstraining - zie je hoe leuk het is om nu eens niet met je eigen trainers en clubgenoten te gaan schaatsen, maar met zowel binnen - als buitenlandse schaatsers en trainers. Sven Roes vliegt met de Hill run als een soort razende Roeland bij de berg omhoog, een ieder achter zich laten Op dinsdag volgt de eerste skeelertraining en ook hier weer een fanatiek clubje schaatsers bij elkaar, er wordt domweg hard getraind
Sidijk logo Rabobank logo Idenza logo CBC logo

Voeg Trias toe op: