Ik heb er weer zin an!

Geplaatst op 28-05-2014 door Rutger Krijgsheld in Algemeen

Eigenlijk begint het Ameland weekend al een dag eerder.

Op donderdag(avond) tijdens je tas inpakken beginnen de eerste gedachten al boven te komen. Wat kan ik me nog herinneren van vorig jaar, hoe ging de tijdrit toen en hoe zal hij dit jaar gaan, maar bovenal hoe gezellig wordt het!

Vrijdagochtend nog even wat laatste boodschappen doen en dingen in de tas stoppen. Op Facebook begint het weekend ook al tot leven te komen, de eerste foto van een aantal volle winkelwagens verschijnt eveneens als de foto’s van klaar staande fietsen en tassen. De reacties geven aan dat we er allen zin in hebben!
Dan is het nog maar net rond het middag uur en moet je nog “uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuren” wachten voor je eindelijk naar de boot mag. Rond een uur of 2 nog een snelle laatste check van alle spullen. Broek, fietsbroek, shirt, fietsshirt, schoenen, sportschoenen, sokken, sportsokken, tandenborstel, gel, handdoek, shampoo, slaapzak. Check check check. Ja, alles is er volgens mij. Net als elk jaar heb ik volgens mij weer veel te veel spullen bij me, maar ik wil ook weer niet te weinig bij me hebben of geen warme kleding mocht het toch fris worden.
Half 3 eindelijk weg! Tas achterop en tas voorop, ik lijk wel een pakezel… Mountainbike uit de schuurhalen en op naar Stiens, Dennis ophalen. Gelukkig is het droog geworden want de (onweers)bui die net over gegaan was loog er niet om. Gelukkig kan de pakezel in Stiens weer ontpakt worden, Akko neemt de tas mee in de auto, het fietst toch wat onhandig.
Op naar Holwerd! Wind staat goed dus de tocht erheen zal niet heel zwaar worden, al geven de donkere wolken om ons heen niet veel hoop op een droge aankomst. Even later begint het dan ook zachtjes te regen. Toch maar even wachten bij Ferwert onder de overkapping van het tankstation, maar voor hoelang? Na een paar minuut lijkt het er niet echt droger op te worden en de wolken die eraan komen nog steeds weinig hoop op een snelle opklaring. En hoever is het nog 10 km? Ach met een beetje door fietsen kunnen we er ook wel in een kwartier zijn. Na een tijdje fietsen lijkt het ook wel weer meer te vallen en komen we toch nog nagenoeg droog aan.
Bij aankomst op de pier staan de eerste al te wachten. Misschien waren zij die toeter wel geweest die we onderweg hebben gehoord. Langzaamaan begint iedereen binnen te druppelen en ook de eerste reüniegasten, het feest der herkenning begint! Hééé jij hier! Dat is lang geleden! Maar ook: Oef wie ben jij ook alweer?
Het weer begint slecht te worden en schuilen onder het platform heeft ook weinig zin meer. Gelukkig komt Maarten al met de bus aanrijden en kunnen de tassen er snel in, maar dan blijkt de bus te klein… VOL! En nu? Nog lang niet alle tassen zitten erin. Dan komt Mark aanrijden en gooit zijn banken plat, dan maar met 2 auto’s. Is dit al eens eerder gebeurd? Niet dat ik weet!

Op de boot gaat ieder al snel zijn eigen weg en overal op de boot kom je groepjes Triassers tegen.
Elk gesprek gaat eigenlijk over hetzelfde. Wat gaan we allemaal beleven dit weekend?

Bij aankomst op Ameland eerst snel huurfietsen ophalen en dan naar Buren, de Westhoeke. En dan… wachten… we mogen nog niet de kamers op, door het grote aantal deelnemers is er een kamer indeling gemaakt door Mark. Na uitleg zijn de kamers snel ingenomen en kunnen de eerste voorbereidingen gemaakt worden voor het eten. Chinees! Na het eten is het snel omkleden en kunnen we beginnen met de eerste training. De pupillen gaan onder leiding van Mark een stukje fietsen naar het strand en de junioren, senioren en reüniegasten onder leiding van Maarten en Justin gaan het Oerd op en neer.
Bij het verzamelen op de strandopgang van Buren blijkt er een pupil vermist! Snel op de fiets en de route terug gaan, dan een splitsing… wat nu? Opsplitsen in kleinere groepjes en bellen wie hem heeft gevonden. Gelukkig kwamen we hem al snel tegen en was hij zo wijs geweest om hulp in te schakelen van een voorbijkomende man. Hij had zelfs al geprobeerd contact met ons te zoeken door zijn vader te bellen die met de groep aan het fietsen was, maar dan moet die wel zijn mobiel meenemen…
Na nog een kort bezoek aan het strand weer terug naar de Westhoeke., klaar maken voor de avond/nacht.  De pupillen verdwijnen al snel naar hun eigen boerderij en de junioren en senioren verzamelen zich om naar het feest te gaan op Klein Vaarwater.

Zaterdagochtend is het opstaan toch wat moeilijker dan verwacht. Het is laat geworden en de alcoholische versnaperingen van de nacht hakken er toch meer in dan gedacht. Eerst maar even ontbijten…
Koffie? Nee, geef eerst maar thee, dat kan mijn maag wat beter verdragen nu
 Als ik om me heen kijk ben ik niet de enige senior die moeite heeft met de ochtend. Na een broodje gegeten te hebben gaat het weer beter en ben ik toch wel toe aan een kop koffie. Een frisse douche later ben ik weer helemaal.
Fietskleding aan en op de fiets!
Pupillen onder leiding van Justin naar het bos en junioren, senioren gaan met Mark en Maarten mee richting het brandweerpad. Even heerlijk de frisse lucht op doen en van het weer genieten. Bij menigeen is de nacht nog goed merkbaar en gaat het niet allemaal van een leiendakje, maar ach dat hoort ook bij zo’n weekend. Rond het middaguur is iedereen weer terug op de Westhoeke waar we verrast worden door een broodje knakworst en even later de lunch.
Even wat tijd voor jezelf nu.
De ene gaat nog wat slaap inhalen, de ander gaat lekker van het zonnetje genieten of zich nog uitleven op de meegebrachte opblaasbare stormbaan.
Dan is het toch weer tijd om te gaan verkleden voor de middag training, DE TIJDRIT! Pupillen gaan met Maarten naar de speeltuin en de junioren, senioren, fitte reünie gasten en moeder Brenda gaan mee met Mark en Justin. Met wat materiaal pech vlak voor de start leken de eerste al uitgeschakeld, gelukkig was er het e.e.a. meegebracht aan sleutel spul en kon het ter plekken worden gemaakt. Net als elk jaar blijft het toch een pittig parcours waar ieder helemaal op stuk gaat.
Dan is het tijd om ons naar de speeltuin te begeven en ons samen te voegen bij de pupillen alwaar er een kleine versnapering klaar staat. Bij terugkomst op de Westhoeke staat er al een broodje hamburger klaar voor de liefhebber, die er na de inspanning van vanmiddag wel ingaat bij iedereen.
Zo nu even de tijd aan jezelf weer. Ach veel anders als tussen de middag gaat het er niet aan toe. Slaap inhalen, lekker in de zon zitten en/of de stormbaan bedwingen.
Etenstijd! Lekker macaroni! Na het eten en een woordje van Mark en Maarten over de tijdrit kunnen we ons klaar gaan maken voor het avondspel. Trefbal of verstoppertje in het bos. We blijven allemaal sporters en het fanatisme om te winnen spat er vanaf alsof we de hele dag nog niets gedaan hebben.
Bij terugkomst op de Westhoeke is er een modeshow geregeld door een aantal pupillen met deelnemers van jong tot oud, van volledig ingepakt tot alleen een doos(?). Daarna is het avond ritueel niet anders dan de dag ervoor, pupillen verdwijnen naar hun eigen boerderij en de rest maakt zich op voor het feest op Klein Vaarwater.

Zondagochtend worden we letterlijk uit ons bed geblazen door de blower van de stormbaan.
Oef mijn hoofd… dat was weer een korte en zware nacht geweest. Eerst maar naar het ontbijt. De koffie gaat nu beter en het eten lukt ook wat makkelijker, er begint toch geen gewenning op te treden? Als ieder klaar is gaan we met zijn allen naar de vuurtoren aan de andere kant van het eiland, pupillen via de weg en de rest gaat via een omweg door het bos en over het brandweerpad. Bij de vuurtoren komt de geur van koffie en koek ons al tegemoet, daar staan de moeders weer klaar met de verzorging. Na een korte pauze komt dan de grootste proef van het weekend. DE DIJK! Wie heeft zich het weekend lopen sparen en wie heeft het uiterste van zichzelf gevraagd. Kortom wie is er als eerste weer bij de pier?
Na de laatste uiterste krachtsinspanning van jong tot oud is het dan toch tijd geworden om alles in te gaan pakken. Na een helpende hand van iedereen is de Westhoeke snel weer netjes en opgeruimd. Op naar de boot! Onderweg de huurfietsen inleveren en door.
En dan had de boor vertraging door het lage water. Een straf om te wachten? Nee hoor! De zon schijnt nog heerlijk en het is goed vertoeven op deze manier. Na het opgaan van de boot worden er snel plekken ingenomen op het bovendek om de laatste zonnestralen nog op te pikken om onze huid nog te verwarmen.
Stil en rustig wordt het aflopende weekend door ieder op zijn eigen wijze verwerkt. Pratend, slapend of toch nog een rondje door de boot rennend om echt de laatste energie eruit te halen. Aankomend op Holwerd staan de ouders ons allen al op te wachten. De eerste verhalen naar het thuisfront beginnen los te komen, maar hoe vertel je het iemand wat je beleeft hebt waar ze niet bij zijn geweest en dat gevoel niet kent?  We hopen maar dat ze alles een beetje begrijpen…
Dan begint het grote afscheid nemen. Je hebt een heel weekend close met elkaar geleefd en nu gaat een ieder zijn eigen weg weer. Als dan bijna iedereen weg is wordt de verleiding wel groot om een aangeboden lift te accepteren. Twijfel… Wat doe ik? Instappen of toch maar terug fietsen? Hoe is het weer? Geen wolk te bekennen. Wind? In de rug. Afstand? 30 km, uurtje op de fiets. Toch maar die auto geen inspanning meer hoeven te leveren en thuis uitstappen. Twijfel, twijfel, twijfel…
Nee ik ben sterk! Ik stap toch maar op mijn fiets en ga naar huis. Heerlijk nog even rustig op de fiets mijn weekend kunnen evalueren en uitwaaien. Onderweg kom ik Itzhak nog tegen, zeker een verkeerde datum in zijn hoofd gehad. Ameland weekend is alweer voorbij.

Uiteindelijk thuis lekker even een goede douche nemen en dan languit op de bank voor de tv. De film die aangezet is krijg ik nog net de eerste paar minuten van mee, om hierna ergens rond half 2 wakker te worden, te beseffen dat de film allang is afgelopen en mijn slaap verder voort te zetten in bed.

Het was weer een geweldig, gezellig, inspannend en ontspannend weekend!
Wat is er gebeurd waar we het hele jaar nog over gaan hebben? Nog geen idee maar dat merken we bij de eerste trainingen wel weer.

Trainers, begeleiders/verzorgers en ieder die mee was bedankt!


Veel fietsen! De stormbaan De groep
Sidijk logo Rabobank logo Idenza logo CBC logo

Voeg Trias toe op: